
Nie nazywaj mnie bratem
Kris próbuje trzymać się z dala od Tommy’ego, syna żony swojego ojca, który właśnie wprowadza się do posiadłości Ferrante. Tommy zamieszkuje tuż naprzeciwko, a każde spotkanie wystawia opanowanie Krisa na próbę. Pod dachem bezwzględnego Dominica nikt nie ma prywatności. Kiedy jeden z jego ludzi zostaje wywleczony z domu za ukrywanie w pokoju mężczyzny, Kris rozumie, czym grozi ujawnienie własnych pragnień. Tymczasem Tommy, chcąc spłacić dług matki wobec klubu Velluto, zakłada maskę i podejmuje tam pracę. Nie spodziewa się, że spośród wszystkich zamaskowanych pracowników to właśnie jego wybierze Kris. Za czarnym aksamitem Tommy może zbliżyć się do niego bardziej niż kiedykolwiek w domu. Każde kolejne spotkanie zaciera granicę między grą a prawdą. Gdy nadchodzi rodzinna uroczystość, ich sekret może wyjść na jaw tuż pod nosem Dominica.
