
Jedyna, którą czuje
Od trzystu lat wampir Lucien Draven nie czuje niczego — ani ciepła ognia, ani czyjegoś dotyku. Wszystko zmienia Ivy Thorne: przy niej jego uśpione zmysły budzą się do życia. Lucien wmawia sobie, że pożądanie jest tylko skutkiem klątwy, lecz coraz trudniej mu trzymać się od Ivy z daleka. Jego zazdrość potrafi ją przerazić, ale jeszcze bardziej boli ją myśl, że pragnie nie jej, lecz jedynego dotyku, jaki mu pozostał. Lucien nie wie, że Ivy skrywa prawdę o zaklęciu, które odebrało mu czucie przed trzema wiekami. W srebrnym medalionie nosi sekret, który może ich oboje zgubić. Gdy Lucien zaczyna zadawać pytania, Ivy musi wybrać między dalszym kłamstwem a wyznaniem, które może kosztować ją życie. Złamanie klątwy sprawi, że trzysta lat zacznie błyskawicznie odciskać się na jej ciele. Jedyny ratunek wymagałby od Luciena ugryzienia jej — i związałby ich na zawsze.
